Over de juf
Ik ben op 11 juni 1978 geboren in Hengelo. Toen ik 1 jaar was verhuisden mijn ouders, mijn 2½ jaar oudere broer en ik naar Irnsum, midden in Friesland. Daar leerde ik zeilen, schaatsen en … Fries! Ook leerde ik al op jonge leeftijd van mijn vader blokfluit spelen. Hij leerde me noten lezen voordat ik letters kon schrijven. We hadden thuis ook een elektronisch orgel waar ik liedjes op probeerde te spelen. Ik vond zelf dat ik dat heel goed kon!
Toen ik 7 was, ging ik voor het eerst op muziekles. Mijn broer speelde cornet (lijkt wat op een trompet) en dat wilde ik ook. Al gauw bleek dat ik daar nog wat te klein voor was. Samen met een vriendinnetje ging ik op AMV en leerde beter op de blokfluit te spelen.
Toen ik in de 5e klas zat (dat is nu groep 7) ging ik op dwarsfluitles. Dat wilde ik al heel lang en nu waren mijn armen eindelijk lang genoeg.
Ik speelde allemaal stukken die veel te moeilijk voor mij waren en vergat de liedjes voor de les te spelen. Ik zocht zelf uit hoe het moest en luisterde naar platen om de muziek na te spelen.
In de 6e klas (dat is nu groep 8) kreeg ik het advies om naar de Mavo te gaan (dat is nu Vmbo), maar dat wilde ik niet. Mijn ouders hadden mij verteld dat er een school is waar je alleen maar over muziek leert. Nou moest ik nog leren om die moeilijke naam van die school te onthouden. Iets met komversa…, nou ja, je moest ervoor naar de Havo.
Ik ging naar de Havo en “vergat” ik mijn lessen te leren. Ondertussen reden mijn ouders mij naar Leeuwarden (bij Marianne Wijbenga), Dokkum (bij Jacqueline Ebbers) en Groningen (Naar Wobbe van der Meulen) naar mijn dwarsfluitleraren. Het was ze nooit te ver.Trouw reden ze ze elke week wel 2 uur heen en terug en wachtten tijdens de lessen. Toen ik een nieuwe dwarsfluit kreeg, maakte het niet uit dat het de duurste werd, het moest goed en dus kreeg ik die.
Ik slaagde voor de Havo met de laagst mogelijke score! Gelukkig keek niemand daar na en ik ging toch naar het conservatorium en ik kon het nu ook uitspreken! Ik mocht al naar het conservatorium in Zwolle toen ik nog niet klaar was op de Havo. Dat noemen ze “vooropleiding”. Daar kreeg ik dwarsfluitles van een Argentijnse meneer: Jorge Caryevschi, mooie naam, hè!
Na de Havo ben ik voor lerares dwarsfluit gaan studeren in Enschede, maar besloot na twee jaar dat het toch niet iets voor mij was. Toch ik wilde wel iets met muziek. Ik kwam in Groningen terecht in een hele andere opleiding. Dit heette toen nog schoolmuziek, een soort muziekjuffenschool, maar dan niet voor één instrument. Nu moest ik ineens van alles spelen: piano, gitaar, drums en ik moest leren zingen, dirigeren, muziek schrijven en een heleboel geschiedenis alleen maar over muziek. Ik kreeg dwarsfluitles van een hele goede lerares: Wieke Karsten. Ik vind het nu nog jammer dat ik geen les meer van haar heb. Ze speelt niet alleen heel mooi dwarsfluit, ze kan ook heel goed uitleggen hoe je dat moet doen. Na vier jaar lang veel muziek maken, mijn neus in de boeken en vreemde projecten met leerlingen van andere scholen, waar ze voor theaterjuf of tekenjuf leren, slaagde ik voor deze school en was ik juf Marijke. Ik was inmiddels naar Den Haag verhuisd en wilde daar ook werken. Maar ik kwam in Heemstede terecht en wilde er al gauw niet meer weg. Dus nu maak ik daar lol met meer dan 1000 kinderen en (ik denk) wel 80 andere juffen en meesters. Inmiddels probeer ik ook wat viool te spelen en misschien hoor je dat binnenkort ook wel eens bij de schoolorkesten! Kom je dan ook luisteren?
Heb je The golden Compass al gezien? Deze is gemaakt door dezelfde mensen die The Lord Of The Rings hebben verfilmd. Daar ben ik echt helemaal gek op! Net als Narnia, Harry Potter en andere Fantasy-films. Op de website van deze film kun je je ‘deamon’ vinden. Dat is het dier dat bij je geest, je karakter past. Dit was de mijne, beweeg je muis op het plaatje en je kunt de jouwe ook vinden. Op de site van de film kun je de taal naar het Nederlands veranderen.